SENİ GÖZLERİNE GÖMDÜM…
10/4/2009 -Kategori: Denemeler
Bu benim kendime yazdığım bir masaldı aslında. Hiç var olmayan bir adama olan özlemim hayat buluyordu sayfalarda. Masalın misafirleri oluyordu, masal biraz ağlıyor, hiç gülmüyordu. Ama güzeldi. Ben bu masalı yaşıyordum tek başıma. Sadece görmek istediklerimi gördüğüm bir adamın bakmaya kıyamadığım gözlerinde bir masal yazıyordum. Yazdıkça büyüyordum, yazdıkça çoğalıyordum, yazdıkça kahroluyordum. Şimdi masalın son demini çoktan geçmiş uzak bir yaz akşamından okuyorum yazdıklarımı. O yaz akşamında ilk kez sana baktığım gözlerle okuyorum. Anlıyorum ki ben boşluğa bakmışım. Baktığım yerde kimseyi görmüyorum. Sol yanımdaki ağrı başını alıp gideli bir hayli zaman oldu. İçimde adını seslenen küçük kız, martılar ve vapurlar da çekip gittiler hoşça kal demeden. Ne de vefasızmışlar! Olmayan bir aşka selam taşıdıklarından kırgındır belki onlar da bana. Bilemiyorum. Her şeye rağmen yazılan onca satırın hatırına bir vedayı hak ettiğini düşünüyorum bu aşkın. Ben seni kalbime gömemiyorum giderken. Bunun için de belli belirsiz bir sızı gelip geçiyor içimden. Ara sıra hatırlayacağım, gülüp ağlayacağım, seni gizli gizli yaşatacağım kuytu bir köşe bulamıyorum içimde. Kocaman yüreğimde sığınacak küçücük bir yer kapamamış olmana kızıyorum için için. On yıl sonra ardıma dönüp bakınca gülüşünün sol yanıma bir iğne gibi battığını hissedeceğim bir yere koymak isterdim seni. Ne de olsa verdiğin acıda da bir lezzet bulmuştum ben. Özlemeyi, riyasız olmayı, doya doya sevmeyi tattırmıştım kendime seni vererek. Ama sen de sol yanımdaki ağrıyla birlikte çekip gitmişsin içimden. Bıraktığım yerlerde seni bulamayışım sanırım bu yüzden.
Dedim ya seni kalbime gömemiyorum, üzgünüm. Çünkü ben seni gözlerine gömdüm giderken. Gözlerinde gördüğüm korkuya, riyaya, gözlerindeki yalan bakışlara gömdüm. Asla kendine bile dürüst olamamış bir adamda unuttum seni. Buraya yazdığım hiçbir cümle gözlerine bıraktıklarım kadar soğutmadı içimi. Ne nefret kustum sana, ne kin, ne öfke. Kurşun gibi ayrılık sözleri de etmedim. Çünkü hiçbiri yoktu içimde.
Aşk vardı, kaybetmekten artık korkmadığım bir sen vardın, bir de gözlerindeki korku vardı. Gördüm seni. Korkularını gülüşlerinin ardına saklaman yetmedi. Bir kitap gibi okudum. Ne kadar sığda durduğunu, hayata nasıl eğreti baktığını, kenarda kalmayı nasıl sineye çektiğini gördüm. Asla benim gibi olamayacaktın, asla yetişemeyecektin hayallerime, asla aynı yerden bakamayacaktık hayata. Sen hayallerini küçük dünya telaşlarına satmıştın… Ben dünyayı hayallerime... Sen bana benzemiyordun, benzemeyecektin. Ben başından beri yanılmıştım. Anladım… Sen kendi sözlerinde öldün, kendi gözlerine gömdün kendini. Ben seni sana bıraktım giderken. Senden hiçbir şey almadım ama taşımaya cesaret bile edemeyeceğin koca bir aşk bıraktım sana. Her ne kadar fark etmekten çok uzak olsan da ben gittim. Hayatında olmamak üzere, sen gittin benden bir daha dönmemek üzere…
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır