OLMAK İSTERDİM...

21/7/2009 -Kategori: Denemeler

“Olmak isterdim” diyor şair. “Mihrabat korusunda yan yana yürümek seninle…”

     Benim içimde yine bir İstanbul tütüyor, burnumun direğini sızlatan bir özlem kaplıyor her yanımı. Martıları özlüyorum aylar sonra ilk kez. Ne zamandır kanatlarına selam yüklemediğimi hatırlayamıyorum. Boğazın serin rüzgarı içime doluyor, gemiler geçiyor gözlerimde. Sen güvertesinde beliriyorsun bir Üsküdar vapurunun. Hali vakti yerinde bir rüzgar okşuyor güzel saçlarını. Saçların dağılıp gidiyor. Sen vapur güvertesinde uzaklaşıyorsun. Ben seni izliyorum içim burkularak. El sallıyorum görmüyorsun. Bakmıyorsun ki bana doğru. Çamlıcayı düşünüyorum sonra. Güzel bir akşam oluyor gözlerim. Gözlerinde benden kalanları topluyorum. Ellerim titriyor. Ne de olsa benden bir şey kalsın istemiyorsun. Bir fincan kahvenin telvesine, bir nefes nargilenin dumanına saklıyorum seni sonunda. İçime çekiyorum, hep bende kal istiyorum.  

     Sensiz, her şey sensiz. Herşeyde biraz seni bulmayı öğrendim. En sonunda sensizlikte seni buldum işte. Yokluğunla avunuyor gönlüm. Gidişine ağıtlar yükseliyor içimden. Susuyorum. Oysa ben de şair gibi Mihrabatta olmak isterdim. Kolkola yürümek seninle, boğazı izlemek. Üşümek, sokulmak sana. Olmadı be adamım. Ne sen benim adamım olabildin ne ben senin kadının… Kolkola yürüyemedik, beraber üşüyemedik, ağlayamadık. Sırtlanamadık hayatı. Aşkı taşıyamadık. Kolumuza birer yalnızlık taktık yürüyoruz. Kabullenmiş, başeğmiş bir yürümek bizimkisi. Ama özlüyorum seni. Çok özlüyorum bazı geceler. Her halin gözlerimde. Gülüşün içimin sızısı böyle zamanlarda. O zaman İstanbul oluyorsun. Gönlümün avuntusu martılar, vapurlar, biraz Kız Kulesinde ağlaşıyorum, biraz Galata ile söyleşiyorum. Başımı İstanbul’un göğsüne yaslıyorum. Sızımı dindirsin diye. Sakin dingin bir kucak buluyorum. Sonra sen yine gülüyorsun gözlerimde. Eyüp’ten güvercinler havalanıyor yana yakıla. Haliç’te bir hüzün çağlıyor, Cerrahpaşa ıssızlaşıyor biraz… Bakıyorum sol yanım kanıyor. Cayır cayır yanıyor Üsküdar. Çamlıca’nın yeşili soluyor, Mihrabat öksüz kalıyor bizsiz, Laleler boynunu büküyor. Sen gülünce içim çok acıyor.   

     Ve ben tam şu anda Mihrabatta, şu anda yanında olmak istiyorum…

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır
« Önceki - Sonraki »

Edalizist's World

Sevenlerin, sevilenlerin, hayata balıklama dalanların, gözü kara adamların ve GERÇEK KADINLARIN öykülerini yazıyorum.. Yeniden..

Son Yazılarım

Arkadaşlarım

Kategorilerim

Bağlantılarım

Designed by In Obscuro

Nev- Efkarlıyım.mp3 - nev