Ben Galata'yım...
4/3/2009 -Kategori: Siir
Ben Galata'yım...
Dimdik ve yıkılmaz duruşuma aldırmayın
Aldırmayın gülüşlerime
Binbir hüzün, binbir korku sakladım taş duvarlarımın ardına
Saplanıp kaldığıma bakmayın dar sokaklara
Yüreğimden binbir martı uçururum uzak diyarlara
Özgürlüğe tutsak, özgürlüğe meftun...
Aklım uzak bir şehrin hayaline hicret eder hergün batımında
Ve ben dururum öylece
Hiç kıpırtısız, hiç acımaz gibi yaparım sol yanım
Ben Galata'yım...
Hercai hüzünlerin yaramaz çocuğu
Hicranlı gülüşlerin uslanmaz serserisiyim ben
Bıçkın delikanlıların naralarında
Sol yana çizilen kılıç yaralarında
Sokak çocuklarının çıplak ayaklarında yaşarım...
Bin kez ölürüm her akşam ve her gün yeniden doğarım
Aşkın, korkunun ve hüznün müptelası
Özgürlüğün gönüllü tutsağıyım..
Ben, ben Galata'yım...
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
İSYANBUL
10/12/2008 -Kategori: Siir
İSYANBUL..
Her yanı isyan, her yanı feryat figan bu şehrin.
Adım başına bir dertlinin,
Her kaldırım taşına bin hüznün yazıldığı coğrafya.
Metrekareye bin isyan düşer bu şehirde,
Her gönüle bir ihtilal.
Kimi ekmek kavgasında, kimi bir aşkın çıkmazında
Nice yürek dolanır sokaklarında.
Uğruna çekilen her acıya değecek kadar güzel
Ama her güzel kadar can yakıcıdır bu şehir.
İstiklal de elleri karton poşetler dolu süslü hanımlar
Ve hiç fark edilmeyen köşe başlarında yalın ayak çocuklar.
Görkemini hiç esirgemeden yükselir Topkapının surları
Ve surların kenarında kimsesizlerin karton yatakları.
Göğe uzatmış başını bağırıyor minareler,
Az ileride bilmem hangi zengin uğruna patlıyor havai fişekler.
Kimsenin kimseyle yan yana gelmeyi garipsemediği masallar şehri burası.
Şehr_i İstanbul.
Masal kadar güzel,
Hayat kadar acımasız sokakları…
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Galata Ve Kız Kulesi
8/7/2008 -Kategori: Siir
GALATA VE KIZ KULESİ..
Kız kulesiyle Galata’nın öyküsüdür bizimki.
Kız kulesi güzelliğinin ardında asırların kederlerini saklayan nazlı bir kadın,
Galata kulesi başında kavak yelleri esen cesur ve mağrur bir erkek.
Kız kulesi aşık Galata‘ya.
Öylesi aşık ki hep geceleri bekler.
Gece olsun Kız kulesi dermanı kendisinde arayan aşıklardan kurtulsun,
Galata’yı düşünsün.
Galata gündüzleri sever.
Gündüz olsun ki hayatın karmaşası akıp gitsin önünden,
Gözlerinde Kız kulesi, kalbi pır pır izlesin onu.
Galata kulesi pervasız, gözü kara, hırslı.
Tıpkı yanıbaşında yaşayan insanları gibi.
Kız kulesi hep hüzünlü.
Tüm ışıklarına, sağlam duruşuna, şaşaasına rağmen kırılgan.
Her an çatlayıp kırılacak ince bir porselen vazo gibi,
Görenlerin bakmaya, dokunmaya kıymadığı hüzünlü bir hatıra.
Galata bıçkın bir delikanlı.
Sert duruşlu, dimdik, hayata kaş altından bakan bir abide.
Kız kulesi bilir bir şaheserin ortasında durduğunu.
Kız kulesi bilir bu şahesere mahkum olduğunu.
Onların ki vuslatı olmayan bir aşk.
İmkansızlıkların son durağı.
Galata gülümser. Herşeye rağmen.
Galata pervasız.
Yaradılışı böyle.
Başka türlüsünü bilmiyor.
Seviyor Kız kulesini ama gönülle değil gözle.
Kız kulesinin martıları var,
Galatanın sarhoşlarının naraları.
Kız kulesi martılarla özlemini yollar,
Galata dalgalarla söyleşmede.
Ne yakınlaşırlar, ne de uzaklaşabilirler birbirlerinden.
Ne birlikte olabilirler, ne de ayrı kalabilirler.
Bitimsiz bir hasrete mahkumdurlar.
Görenler heybetlerine, güzelliklerine imrenir.
Bir bilseler içlerinde barındırdıkları kederi.
Bir bilseler mahşere kalan vuslatlarını, ağlarlardı hallerine.
İnsanlar bilmiyorlar.
İnsanlar bencil, insanlar kendilerini düşünüyorlar sadece.
Galata ve kız kulesi birbirlerini.
Uzaktan uzağa bir aşk onlarınki.
Sözsüz, vuslatsız, bitimsiz bir aşk hikayesi.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı